Gotyk znad morza - architektura, która zapiera dech
Fara pucka to znakomity przykład gotyku ceglanego, tak charakterystycznego dla północnej Polski. Kościół zbudowano z cegły oraz ciosów granitowych, co nadaje mu surowy, ale niezwykle szlachetny charakter. Bryła jest przysadzista i potężna, z niską, masywną wieżą od zachodu, która przez wieki pełniła funkcję punktu nawigacyjnego dla żeglarzy na zatoce. Świątynia jest trzynawowa, z wyodrębnionym prezbiterium i bocznymi kaplicami. Do wieży przylegają dwie z nich, od południa kaplica Wejherów, a od północy kaplica Chrzcielna. Uwagę przyciąga też fryz wieży datowany na XIII wiek. Warto zadrzeć głowę również w środku. W halowym wnętrzu masywne filary podtrzymują efektowne sklepienia gwiaździste, a nad całością rozpościera się dwuspadowy dach z zachowaną średniowieczną więźbą storczykową z XIV wieku.
Wnętrze pełne skarbów
Wchodząc do środka, przenosimy się w podróż przez kilka epok jednocześnie. We wnętrzu zgromadzono dzieła sztuki sakralnej z różnych okresów, między innymi gotycką kaplicę chrzcielną, późnoromańską chrzcielnicę, szesnastowieczną kaplicę grobową Wejherów, krucyfiks z około 1700 roku, barokową ambonę oraz neogotycką Drogę Krzyżową. Każdy z tych elementów opowiada inną historię i pokazuje, jak kościół żył i zmieniał się razem z miastem.
Na szczególną uwagę zasługuje wyposażenie ołtarzowe. Ołtarz główny pochodzi z około 1800 roku i zdobią go kolumny oraz rzeźby, a w dolnych niszach umieszczono figury świętych Piotra i Pawła. Równie bogaty jest ołtarz boczny, w którym znajdują się rzeźby obu apostołów z drugiej ćwierci XVII wieku. Zwiedzając wnętrze, warto też pamiętać o burzliwym epizodzie z czasów reformacji. W latach 1556 do 1589 fara służyła miejscowym luteranom i w ciągu tych trzech dekad przepadła niemal całość wcześniejszego wyposażenia kościoła. To, co widzimy dzisiaj, jest więc w dużej mierze efektem późniejszych fundacji.
Autor zdjęcia: GringoPL
Świadek wielkiej historii - od Rzeczypospolitej po zaślubiny z morzem
Losy fary są nierozerwalnie splecione z historią Polski nad Bałtykiem. Puck, stara osada rybacka i siedziba kasztelana, został zagarnięty przez Krzyżaków w 1309 roku, a do Polski powrócił w 1454 roku. W 1567 roku miasto pełniło już funkcję portu wojennego Rzeczypospolitej. Przez mury świątyni przewinęły się więc pokolenia rybaków, kasztelanów, starostów i marynarzy królewskiej floty.
Najbardziej symboliczny moment nadszedł jednak 10 lutego 1920 roku. To właśnie w Pucku generał Józef Haller dokonał uroczystych zaślubin Polski z morzem, a fara stała się religijnym sercem tych wydarzeń. Tradycja ta jest żywa do dziś. Pucka fara i port są miejscem centralnych obchodów rocznicy zaślubin z udziałem najwyższych przedstawicieli władz państwowych i kościelnych. Trudno o lepszy dowód na to, jak bardzo ten kościół wrósł w narodową pamięć.
Fara dziś - żywe serce Pucka
Choć fara ma ponad siedemset lat, nie jest muzeum. To wciąż tętniąca życiem parafia, w której odbywają się msze, śluby, odpusty i uroczystości patriotyczne. Do Pucka przypływają pielgrzymi na kutrach z okolicznych miejscowości, a w farze odprawiana jest dla nich uroczysta msza święta, co jest jednym z najbarwniejszych zwyczajów na całym wybrzeżu.
Dla turystów wizyta w kościele to obowiązkowy punkt spaceru po Pucku. Świątynia leży na Pomorskim Szlaku Cysterskim, a zwiedzanie najlepiej zaplanować poza godzinami nabożeństw. Lokalizacja jest zresztą wymarzona, bo spod murów kościoła bardzo blisko jest do portu i promenady prowadzącej na puckie molo, a w drugą stronę wychodzi się wprost na Stary Rynek z zabytkowymi kamienicami. W godzinę można więc połączyć zwiedzanie fary ze spacerem po najpiękniejszych zakątkach miasta i chwilą wytchnienia nad samą zatoką.
Zaplanuj nocleg w Pucku
Po dniu pełnym wrażeń warto zostać w mieście na dłużej. Wybierz komfortowy nocleg w Pucku i miej farę, Stary Rynek, port oraz plaże nad Zatoką Pucką dosłownie na wyciągnięcie ręki.
